|
Buket AÇAR
2009
yılı da bitti gitti işte.
Ben,
biten bir yılın son anlarında daha bir hüzünlü olurum. Belki ömrümden bir yıl
daha gitti ve bir yıl daha yaşlandım diye.
Kimbilir?..
Nasıl
da geçti yine koskoca bir yıl?
Nasıl
geçiyor yıllar?
Bazen
çok uzun, bazen de çok kısa.
Geriye
dönüp baktığım zaman, ya yaşadığım büyük mutsuzluklar ya da yaşadığım en
keyifli zamanlar aklıma geliyor. Arada kalanlar ise unutulmaya mahkum gibi.
Ne
çok şeyi öğretti bana geçen yıllar…
Birçok
şeyi yanlış, eksik, hatalı yaparak en çetin kışları yaşarken bile bana
baharların küsmediğini öğrendim. Bu nedenle de her üzüntünün arkasından sevincin
geldiğini bilerek beklemenin, sabretmenin kıymetini öğrendim.
Gün
geldi kendi kabuğuma çekildim.
Çevremden
uzaklaşarak kendime ayna tutmaya çalıştım. Bu serüveni yaşarken yalnız kaldım.
Böylece
yalnızlığın değerini ve çeşitlerini öğrendim.
Sevdiklerime
sıkı sıkıya bağlı kalamadım çoğu zaman. Bağlı olmak, bağımlı olmaktan daha
sağlıklı diye düşündüm. Çevremde sevilme ihtiyacıyla yanıp tutuşan gönüllere
köprü olamadım.
Sevilmenin
değil belki ama sevebilmenin gücünü öğrendim.
Kendi
hayatımı yaşadığımı zannedişlerim çok oldu. Çevremin bana sunduğu hayatı
yaşamayı bırakarak kendim olabilme çabasına girdim.
Güvenli
limanlardan çıkmak, zincirlerime elveda demekle mümkün olabildi.
Vazgeçebilmenin
zor ama bir o kadar da şart olduğunu öğrendim.
Kendimi
tamamıyla bir işe, bir olaya adayıp diğer rollerimi hiç aksatmadım. Ama öyle
roller oynadım ki, asıl BENi arayıp bulmakta zorlandım.
Bu
nedenle, ne yaşarsam yaşayayım kendimden caymamam gerektiğini öğrendim.
Öyle
bir sevda yaşadım ki, yorulduğum zamanlar kendimden yardım istedim. Kalbimde
fırtınalar koparken, beklentileri bir kenara atı, karşı tarafa huzur
verebilmeyi öğrendim.
Gördüm
ki konuşmayı beceremiyorum, kendimi yazılarla ifade edebilmeyi öğrendim,
öğrenmeye de devam ediyorum. Kelimeler hayatıma renk katıyor, değiştiriyor.
Yazdıklarım bir nebze de olsa çizgimi gösteriyor.
En
önemlisi de;
Ben
geçen her yıla teşekkür etmeyi öğrendim.
Öğrenecek
daha çok şeyim olduğunu hissettirdiği için, umutlarımı da yanıma katarak,
vargücümle yeni yıla "Hoş geldin, İyi ki geldin" diyebilmeyi
öğrendim.
|