Tülay ALTIOK / Milas Lisesi

Genç adam odasından çıkıp kaybettiği şeyi, o bilmediği, artık unutmaya başladığı şeyi aramaya başlar.

Belki yolda aklıma gelir ümidiyle...

Kapıdan çıkar çıkmaz üç arkadaştan birinin diğerini itip kaktığını küçük gördüğünü, hırpaladığını gördü. Biraz daha ilerde iki arkadaştan biri diğerinin cebindeki parayı çaktırmadan alıyordu. Gördükleri utandırmıştı onu, nasıl bir dünyada yaşıyordu böyle?

Biraz sakinleşmek için ilerdeki parka oturdu. Burdada rahat oturamadı çevre yüzünden. Bir adam arkadaşını dolandırıyordu. Bu arada tam karşısındaki iki arkadaş sakin, sessiz oturmuşlar muhabbet ediyorlardı. İşte buldum aradığım şeyi diyordu ki adam arkadaşının yanından kalkıp gitti. Kalan adam telefonla bişeyler konuştu ve 5 dakika sonra yanına bir başka adam geldi. Olayın aslını da o zaman anladı zaten. O da arkadaşının arkasından iş çeviriyordu, o da arkadaşına kazık atıyordu.

Çok sinirlenmişti artık genç adam. Hışımla kalktı yerinden. Biraz sinirle, biraz üzüntüyle evinin yolunu tuttu. Evinin önünde hareketli bir kalabalık vardı. Birini çevirip ne olduğunu sordu. Karşısındaki adamdan "dostluk vefat etmiş cenazesini kaldırıyoruz başın sağolsun" yanıtını almıştı.