A.Coşkun EFENDİOĞLU

“Timsah gözyaşları” da denilebilirdi..

Tahmin edebileceğiniz gibi, Salı günkü AKP Grup toplantısında konuşan Başbakan Erdoğan’ın, 12 Eylül’de referanduma sunulacak Anayasa paketine ‘evet’ oyu avına çıktığı konuşmasında, 12 Eylül sonrası idam edilen soldan ve sağdan gençlerden bahsederek ve onlar için yazılmış şiir ve son mektuplarını okuyarak gözyaşı dökmesinden bahsediyoruz.

Bu, bırakın geçmiş tarihi bilmeyen insanlarımızı, son ayları yaşamış insanlarımız için bile, Başbakan Erdoğan’ın son derece bayağı bir kandırmaca politikasına soyunduğunu o kadar açık sergiliyor ki..

Hangi birine değinelim!..

Ama bunlardan bir tanesi var ki, gerçekten de, “çingene şecaat arzederken, sirkatin söyler” sözünün bu kadar cuk oturduğu bir durum olamaz. Bu anlamda, Başbakan Erdoğan’ın, belki de, artık ne söylediğini bile bilemez hale geldiğinin bir göstergesidir bu söylem..

Başbakan, 12 Eylül sonrası Dev-Yol davasından yataklık suçundan cezaevinde yatan, şimdiki AKP hükümetinin Kültür ve Turizm Bakanı, eski solcu Ertuğrul Günay’ın, o zamanlar, cezaevinde yatarken, ölen babasının cenazesine katılmak istediğini, buna bile izin verilmediğini söyleyerek, 12 Eylül rejimini lanetliyor ve o dönemlerde işkence, acı çekmiş onbinlerce insanla, onların eş-dostlarının oylarını ‘kafalamaya’ çalışıyordu.

Ama daha birkaç ay önce, hakkındaki suçlamalar bile bilinmeden, kaçma ihtimali de olmayan uluslararası bir üne sahip, Başkent Üniversitesi Rektörü Prof.Dr. Mehmet Haberal’ın 2 yıldır haksız yere tutuklu tutulduğu Yargıtay kararı ile tespit edilmişken, babası vefat etmişti ve Mehmet Haberal da, babasının cenazesine katılamamıştı.

Başbakan da Recep Tayyip Erdoan’dı..

Bu en yakın örnek ortada dururken, onlarca gazeteci, general, iki yıla yakın zamandır cezaevinde tutuklu iken, Başbakan Erdoğan’ın, 12 Eylül’de mağdur edilmiş Ertuğrul Günay’dan bahsederek, duygu istismarı yapmaya çalışması, akıl alır bir şey midir?..

Peki, şimdiki ‘zalim’, ‘zulmeden’ kimdir?

Tek başına bu örnek bile, AKP’nin anayasa paketinin,  12 Eylül karşıtı değil, tam tersine, 12 Eylül’ün devamı olduğunun açık bir kanıtıdır.

Bu anayasa değişikliği isteminin gerçekte tek bir nedeni vardır. Herkes bunu çok iyi bilmelidir. Artık önümüzdeki bir seçimde iktidar olamayacağı büyük ölçüde ortaya çıkan AKP yetkilileri, başta başbakan Erdoğan, Yüce Divan’a şimdiden hazırlık yapmakta ve itiraz edilen iki maddedeki istemleri doğrultusunda, Yüce Divan olan Anayasa Mahkemesi’nin üyelerini, kendi istekleri doğrultusunda değiştirmek, Hakimler Savcılar Yüksek Kurulu’na da şimdiden kontrol altına almak istiyor.

Zaten, önümüzdeki seçimi kaybetmeyip, şu veya bu şekilde kazandığı zaman da, yargıyı da ele geçirmiş, böylece yasama, yürütme ve yargının birbirinden bağımsızlığını öngören güçler ayrılığı sistemini ortadan kaldırmış olacak, böylece, her istediğini yapabileceği dikensiz bir gül bahçesinde, sivil dikta özlemini, şeriat özlemini, vb.’ni rahatlıkla gerçekleştirebilecektir.

Bu amacını gerçekleştirebilmek için, önüne gelen her fırsatı, bu kadar rol yaparak kullanabilmek ise, bir yanıyla, belki de takdir edilmelidir..

Ama insanlarımız, eğer ileride, ‘keşke’ diyerek kafalarını duvarlara vurmak istemiyorlarsa, 12 Eylül’deki referandumda HAYIR demelidir.

Son pişmanlık çare etmez!..

Kimsenin böyle bir lüksü yoktur!..