İsmail Kahraman ne demek istiyor?
Hamdi TOÇCUOĞLU...

İsmail Kahraman ne demek istiyor?

Bu içerik 495 kez okundu.

Hamdi TOPÇUOĞLU

TBMM Başkanı Sayın Kahraman, dün, eniştem beni niye öptü misali “Laiklik bir kere yeni anayasada olmamalıdır. Dindar anayasa meselesinden anayasamızın kaçınmaması lazım. Dini olarak bahsetmesi lazım” deyiverdi.

Birçoklarımız şaşırdı.

Sabah sabah yolda “merhaba”sının ardından “Bu ne?” sorusunu yapıştıran dostlara sadece gülümsedim...

Anımsayalım:

“5 Şubat 1937 genç cumhuriyetimizin yapılanmasında oldukça önemli tarihlerden biridir. Çünkü bu tarihte, devletin temel ilkelerinden birinin laiklik olacağı anayasaya konulmuştur.

Lâiklik, din ve devlet işlerinin birbirinden ayrılması, din ve vicdan hürriyetinin devlet tarafından güvence altına alınmasıdır.

Amaç adli düzenden eğitim sistemine toplumu din adamlarının etkisinden kurtarmaktır.

Her toplumsal değişim gibi laiklik de bu toplumun gündemine akşamdan sabaha gelmemiştir. Daha Padişah Abdülmecit döneminde gerçekleştirilen kimi yasal düzenlemelerin din dışılığa dönük olduğunu söyleyebiliriz. Mısır Prensi Mustafa Fazıl’ın o dönemde ileri sürdüğü; “Din (…) ruhun üzerinde egemendir ve bizlere öbür dünyanın sağlayacağı yararları sunmayı vaat eder. Fakat ulusun yasalarını belirleyen ve sınırlayan din değildir. Eğer din ebedi doğrular aleminden çıkarsa, başka bir deyişle, dünyevi işlere de karışırsa herkesi olduğu gibi kendisini de mahveder” görüşü oldukça anlamlıdır.

Osmanlı’da laikleşme savaşının öncüsü Abdullah Cevdet’tir. İçtihat dergisinde açıkça din adamlarının siyasete karışmamasını yazıyordu. Mustafa Kemal’i oldukça etkileyen bu dergide önerilen bir kısım yeniliği ifade etmekte yarar vardır:

Tekke ve zaviyelere baskı yapılması, medreselerin kapatılması, alfabenin Latin harflerine dönüştürülmesi, kadınların özgürleştirilmesi, çarşafın yasaklanması, takke ve başlıklar yerine batı tipi şapka getirilmesi. Kur’an ve geleneksel din kitaplarının Türkçeleştirilmesi…

Ziya Gökalp, şeyhülislamın yetkilerinin yalnızca dini konularla sınırlı kalmasını önerir.

Bir ülke ki Camiinde Türkçe ezan okunur.

Köylü anlar mânâsını namazdaki duanın.

Bir ülke ki mektebinde Türkçe Kur’an okunur,

Küçük büyük herkes bilir buyruğunu Huda’nın

Ey Türk oğlu, işte senin orasıdır vatanın!

 

1916’da şeyhülislam bakanlar kurulundan çıkarılır ve bakanlığı küçük bir bölüme dönüştürülür. Daha sonra, dini mahkemelerdeki yetkisini kaybeder.

Vakıfların yönetimi maliye bakanlığının denetimine geçer. Dini okullar da Mili Eğitim Bakanlığının emrine verilir.

Görüldüğü gibi Cumhuriyet’ten önce de laikleşme konusunda bir kısım adımlar atılmıştı. Cumhuriyet devrimi bunları hızlandırdı. Ancak bunda tam olarak başarıya ulaşılabildiğini söylemek zordur.

“Bizi yanlış yola sevk eden habisler, biliniz ki çok kere din perdesine bürünmüşlerdir. Saf ve nezih halkımızı hep şeriat sözleriyle aldata gelmişlerdir. Tarihimizi okuyunuz, dinleyiniz, görürsünüz ki milleti mahveden, esir eden, harap eden fenalıklar hep din kisvesi altındaki küfür ve melanetten gelmiştir... Hamdolsun hepimiz Müslümanız, hepimiz dindarız, artık bizim dinin icaplarını, dinin yasaklarını öğrenmek için şundan bundan derse ihtiyacımız yoktur...”

“İrtica fikirleri güdenler, muayyen bir sınıfa dayanacaklarını sanıyorlar. Bu katiyen bir vehimdir, zandır. Gelişme yolumuzun üstüne dikilmek isteyenleri ezip geçeceğiz.”

“Bizim devlet idaresinde takip ettiğimiz prensipleri, gökten indiği sanılan kitapların doğmalarıyla asla bir tutmamalıdır. Biz, ilhamlarımızı, gökten ve gaipten değil, doğrudan doğruya hayattan almış bulunuyoruz.”

“Türkiye Cumhuriyeti, şeyhler, dervişler memleketi olamaz. Ölülerden yardım ummak medeni bir topluluk için lekedir.”

“Hangi şey akla, mantığa, milletin menfaatine, İslamiyet’in menfaatine uygunsa hiç kimseye sormayın, o şey dindir. Eğer bizim dinimiz akla mantığa uygun olmasaydı mükemmel olmazdı, dinlerin sonuncusu olmazdı.”

Tüm bu sözlerden de anlaşılacağı gibi laiklik, ne dinsizlik, ne de dine karşı olmaktır.

Laiklik, dinin devlet işlerine karışması bir yana toplumsal yapıya müdahalesini, yön vermesini dahi istememektir.

Oysa bugün, bu ülkede din ve siyaset sarmaş dolaştır. Siyasetçilerimizin her zamankinden daha çok, daha kolay ve fütursuzca nemalandığı en değerli hazine dindir. Kimi siyasilerimiz, gerçekten bir din devleti istedikleri için laikliğe aykırı her girişimde bayraktarlık yaparken, kimileri de üç beş oy alırım hayaliyle dinin devleti kuşatma girişimleri karşısında üç maymunu oynamayı yeğlemektedirler. Bütün bunların doğal sonucu olarak, laiklik bugün ülkemizdeki toplumsal kavganın ve ayrışmanın ana nedeni haline gelmiştir. Bize göre, sorumluların şapkalarını önlerine koyup bu kavganın ve ayrışmanın hem din, hem devlet için doğuracağı sonuçları bir kez daha düşünmesinde yarar vardır.”

Bu yazıyı daha birkaç ay önce bu sayfada yayımlamıştım.

***

Bugün, AK Parti yöneticileri her zaman olduğu gibi “iki ileri, bir geri” mantığıyla ardı ardına demeç veriyorlar:

“Laikliğin Anayasadan çıkarılmasını tartışmadık bile.”

“Tüzüğümüzde Laiklik maddesi var. Sorun laiklikte değil, uygulamada.”

Biliyoruz ki bu partide kimse, hele hele meclis başkanı birilerinin izni olmadan nefes bile alamaz.

Bu yüzden TBMM Başkanı İsmail Kahraman’ın sözleri, AK Parti’nin kafasındaki, malumun ilanından başka bir şey değildir.

 

Yıllardır “Başkanlık kesmez, kafadaki kızıl elma halifeliktir” dememiz bundandır.

Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X